Aşıkların meşhur sözüdür,
Aşkı ancak yaşayan bilir anlatamazsın.
Öğretmenlik mesleklerin özüdür,
Öğretmen olmadan anlayamazsın.

Kocaman bir kalp çizer, içinde iki isim
Biri kendi adıdır, biri canım öğretmenim.
Nasıl bir histir acaba içindeki şu sevgin?
Kâğıdı verirken sana, neler hissettiğini
Öğretmen olmadan anlayamazsın.

Çok çeşit öğrencin olur; kimi cesur, kimi narin
Kiminin sesi çıkmaz, öyle bakar derin derin.
Gönlün bir hoş olur, yüreğinde dolu sevgin.
İşte o konuşan gözlerin değerini,
Öğretmen olmadan anlayamazsın.

Aynı sözü defalarca söylersin,
Evladım sessiz olun beni dinleyin, dersin.
Belki bir ömür seni en iyi dinleyenlerin,
Tebessümle sana bakan öğrencilerin olduğunu,
Öğretmen olmadan anlayamazsın.

Düşüp yaralanırlar, için sızlar yanarsın,
Allah’tan dilersin ki canı çok acımasın,
Emanettir o sana, hem anası hem babasının,
Hıyanet etmemek adına neler yaşadığını,
Öğretmen olmadan anlayamazsın.

Öğretmenler gününde seni çokça anarlar,
Günün hatırasına hediyeler alırlar,
Oysaki senin için en büyük armağanın,
Öğrencilerin gözündeki ışık olduğunu,
Öğretmen olmadan anlayamazsın.

Bu iş sevda işidir herkese nasip olmaz,
Dünya sana bana, kimselere de kalmaz,
Şu kısacık ömürde belki en büyük kazanç,
Amasız, fakatsız, lakinsiz sevilmeyi,
Ve tabii ki aynı şekil sevmeyi,
Öğretmen olmadan anlayamazsın.

Girersin derse, bakışlar üzerinde,
Kimi gerçekten dinler, kimininsi başka yerde,
Her ne şekilde olursa olsun hem de her yerde,
İllaki öğretmek için çabalamayı,
Öğretmen olmadan anlayamazsın.

Bazen kızdırırlar seni başından dumanlar çıkar,
Çileden çıkarırlar sinirlerin tavan yapar,
Öfken ancak teneffüs bitene kadar,
Bir sonraki ders hiç bir şey olmamış gibi devam etmeyi,
Öğretmen olmadan anlayamazsın.

Oğlun kızın hastadır belki de ateşlidir,
Kim bilir akşam evde ne filimler dönecektir,
Çarşı, pazar, alışveriş, her iş bekleyecektir,
Tüm bu yaşananları sınıfın kapısında bırakmayı,
Öğretmen olmadan anlayamazsın.

Gerekirse ayakkabısın bağcığın bağlarsın,
Gerekirse cebine harçlığını koyarsın,
Islanırsa üstü başı yedeğini ararsın,
Sanki evladın gibi onları kucaklamayı,
Öğretmen olmadan anlayamazsın.

Pembe Özlem ÇAKIR