Anneler, babalar “benim çocuğum” demeyin artık. Bırakın öğretmen öğretmenliğini yapsın. Velilerin okulda çok görülmelerinin, bilinenin aksine, olumsuz bir tutum olduğunu söylüyor Ziya öğretmen. Bakan Bey’in anlatmak istediği veliler; her teneffüste, her boşlukta çocuğunun yanı başında biten velilerdir. Biz eğitimciler, bu tip velilere “Helikopter Veli” diyoruz. Bunlar çocuklarının her işini kendileri görmeye çalışır, adeta çocuklarının üzerine titrerler. Bu şekilde büyüyen çocuklarda çok ciddi özgüven eksikliği olur, hep birilerinin yardımına ihtiyaç duyarlar ve hiçbir işleri tam olmaz. Yetişkin olduklarında dahi,hep arkalarını toplayan birileri olur.

Bir de okulları mesken edinen, üzerine vazife olmayan her şeye burnunu sokan, çok bilmiş veli tipleri vardır. Sürekli öğretmenlerin açığını arayan, kapı önlerinde sınıfı dinleyen, onlara her fırsatta ders verme hadsizliğine yeltenen velilerdir bunlar. Ellerinden gelse bütün okulu sevk ve idare etmek isterler. Bu tarz velilere fırsat verilmediğinde ise her türlü çirkefliği göstermekten de geri kalmazlar.

Bir başka veli tipi ise çocuklarını bulunmaz hint kumaşı gibi gören, hiçbir eksikliği onlara konduramayan valilerdir. Ortada bir yanlış varsaeğer ya öğretmen kaynaklıdır ya da başka nedenleri vardır ama, kesinlikle kendi çocuklarından kaynaklı değildir. Bu tip velilerle problemlere çözüm üretmek oldukça güçtür, belki de imkansızdır.

Bir diğer olumsuz veli tipi ise; çocuklarını bir şekilde okula kaydettirip, bir daha da okula uğramayan veli tipleridir. Bu tip velilere, ağırlıklı olarak gecekonduların yaygın olduğu yerlerde ve dezavantajlı bölgelerde rastlansa da her çevrede vardır. Çok ekstrem bir durum olmadıkça okulun yolunu bilmezler. Çocuklarının ne öğretmenlerini tanırlar ne de hangi sınıfta olduklarını bilirler. Zira onların çocuklarından daha önemli işleri vardır. Kısaca bunlar “Saldım çayıra, Mevla’m kayıra” havasında olan velilerdir.

Bir başka veli tipi ise; kendini bilen, çocuğunu tanıyan, okulun imkanlarının farkında olan velilerdir. Bu velilerin çocuklarıyla olan ilişkisi; onlardan ellerinde olan imkanları esirgemeyen, sorumluluklar yükleyen, onlara takip edildiği hissi veren ama abartmayan, öğretmenlerinin her zaman haklı olduğunu vurgulayan, krizlerde çözüm odaklı davranan velilerdir. Okulun davetlerine icabet eder, imkânı dahilinde okul aile birliklerinde görev alır, destek olurlar. Öğretmenlerine karşı da son derece hürmetkârdırlar. Bilirler ki öğretmenler, çocuk bahçesinin bahçıvanı, geleceklerinin mimarı, karanlık yolları aydınlatan el fenerleridir. Allah bütün öğretmenlere böyle veli versin.

Öğretmenler ise, eğitimin en önemli halkasıdır. O halka ne zaman zayıflamaya başlar, hak ettiği değeri görmez, işte o zaman felaket gelir kapımıza dayanır. Habire çocuğumuzdan, eğitimden şikâyet etmeye başlarız. Öğretmenin iyisi ise; talebelerini kendi çocukları gibi gören, onları bugüne ve yarına en güzel bir şekilde hazırlayan, Allah’ın rızasından başka bir şey gözetmeyen öğretmenlerdir. Duamız; çocuklarımızın böyle öğretmenlere denk gelmesidir. Aksi halde ne salih nesiller yetiştirebilir ne de şuurlu bir toplum inşa edebiliriz.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz